തൗഹീദ് പാലിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഏതൊരു വ്യക്തിയും നിർബന്ധമായും പ്രാവർത്തികമാക്കേണ്ട രണ്ട് സ്തംഭങ്ങളുണ്ട്. തൗഹീദിന്റെ അടിത്തറ പൂർത്തീകരിക്കാൻ അവ രണ്ടും നിർബന്ധമായും പാലിച്ചിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഇല്ലാതെയായാൽ അവന്റെ തൗഹീദ് തകരുകയും, അവൻ ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് തന്നെ പുറത്തു പോവുകയും ചെയ്യും.

തൗഹീദിന്റെ രണ്ട് അടിസ്ഥാന സ്തംഭങ്ങൾ:

അല്ലാഹുവിന് മാത്രം അർഹതപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ അവനെ ഏകനാക്കുക എന്നതാണല്ലോ തൗഹീദിന്റെ ഉദ്ദേശം. അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വം ഒരാൾ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതോടൊപ്പം, അവന്റെ ഏകത്വത്തിന് വിരുദ്ധമാകുന്ന കാര്യങ്ങളെ അവൻ തള്ളിപ്പറയുകയും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ഈ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ -അതായത് ഏകത്വം സ്ഥിരീകരിക്കലും, അതിന് വിരുദ്ധമായത് നിഷേധിക്കലും- തൗഹീദിന്റെ ഏറ്റവും ഗൗരവപ്പെട്ട രണ്ട് സ്തംഭങ്ങളാണ്.

ഉദാഹരണത്തിന് അല്ലാഹു മാത്രമാണ് എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും, അവൻ മാത്രമാണ് എന്റെ ഉടമസ്ഥനെന്നും അംഗീകരിക്കുകയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യക്തി അതിന് വിരുദ്ധമാകുന്ന എല്ലാ കാര്യത്തെയും നിഷേധിക്കുന്നവനായിരിക്കണം. അല്ലാഹു മാത്രമാണ് എന്റെ റബ്ബ് എന്ന് പറയുമ്പോൾ, അവന് പുറമെ ഒരാളും എന്റെ റബ്ബല്ല എന്ന നിഷേധം കൂടി ഒപ്പമുണ്ടായിരിക്കണം എന്ന് ചുരുക്കം.

മറ്റൊരു ഉദാഹരണം കൂടി ശ്രദ്ധിക്കുക. അല്ലാഹു മാത്രമാണ് എന്റെ ആരാധ്യനെന്നും, അവനെ മാത്രമേ ഞാൻ ആരാധിക്കുകയുള്ളൂ എന്നും ഒരാൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ സ്വാഭാവികമായും അവന്റെ ഈ വിശ്വാസത്തിന് എതിരാകുന്ന സർവ്വതിനെയും അവൻ നിഷേധിച്ചിരിക്കണം. അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധന നൽകപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കൾ അതിന് അർഹരല്ലെന്നും, അല്ലാഹുവല്ലാത്ത ഒരാളെ ആരാധിക്കുന്നത് എന്റെ വിശ്വാസത്തിന് കടകവിരുദ്ധമാണെന്ന ബോധ്യവും അവനുണ്ടായിരിക്കണം.

ഈ രണ്ട് അടിത്തറകളെ പണ്ഡിതന്മാർ തൗഹീദിന്റെ സ്തംഭങ്ങളാണ് എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത് കാണാം. ഒന്നാമത്തെ അടിസ്ഥാനം അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വം സ്ഥിരീകരിക്കലാണെങ്കിൽ (إِثْبَاتُ الوَحْدَانِيَّةِ), രണ്ടാമത്തെ അടിസ്ഥാനം അതിന് വിരുദ്ധമാകുന്ന സർവ്വതിനെയും നിഷേധിക്കലാണ് (نَفْيُ التَّشْرِيكِ). ഇവ രണ്ടും കൂടിച്ചേരുമ്പോൾ മാത്രമേ തൗഹീദ് ശരിയാവുകയുള്ളൂ.

ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അല്ലാഹു ഈ രണ്ട് അടിസ്ഥാനങ്ങളെ കുറിച്ച് ഓരോ വ്യക്തിയെയും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്ന ശഹാദത് കലിമയിലൂടെയാണത്. ഒരാൾ മുസ്‌ലിമാകുന്നത് ഈ വാക്യം ഉച്ചരിക്കുന്നതിലൂടെയാണല്ലോ?

തൗഹീദിന്റെ ഈ വാചകം തുടങ്ങുന്നത് സർവ്വ ആരാധ്യന്മാരെയും നിഷേധിച്ചു കൊണ്ടും, തള്ളിപ്പറഞ്ഞു കൊണ്ടുമാണ്. ‘ലാ ഇലാഹ’ (لَا إِلَهَ) എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ഒരു ആരാധ്യനുമില്ലെന്നാണ്. അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള സർവ്വ ആരാധന്മാരെയും തള്ളിപ്പറയുകയാണ് ഈ വാക്കുകളിലൂടെ. ശേഷം ‘ഇല്ലല്ലാഹ്’ (إِلَّا اللَّهُ) എന്ന വാക്കിലൂടെ അല്ലാഹു മാത്രമേ ആരാധ്യനായുള്ളൂ എന്ന ഏകത്വം സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഖുർആനിൽ ധാരാളം ആയത്തുകളിൽ നിഷേധവും സ്ഥിരീകരണവും ഒരുമിച്ചു ചേരുന്ന ഈ രീതി ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടതായി കാണാം. ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുക.

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّـهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ

“ആരെങ്കിലും (അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന) ‘ത്വാഗൂതു’കളെ നിഷേധിക്കുകയും, അല്ലാഹുവിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്താൽ അവൻ ഉറപ്പുള്ള പാശത്തിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അത് പൊട്ടിപ്പോകുന്നതല്ല.” (ബഖറ: 256)

രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ പ്രാവർത്തികമാക്കിയാൽ അവൻ ഉറപ്പുള്ള പാശത്തിൽ -അതായത് ഇസ്‌ലാം ദീനിൽ- മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണ് ഈ ആയത്തിൽ അല്ലാഹു അറിയിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒന്നാമത്തെ കാര്യം അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ത്വാഗൂതുകളെ നിഷേധിക്കുക എന്നതാണെങ്കിൽ, രണ്ടാമത്തെ കാര്യം അല്ലാഹുവിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കലാണ്. തൗഹീദിന്റെ അടിത്തറകളായി നാം മനസ്സിലാക്കിയ നിഷേധവും സ്ഥിരീകരണവുമാണ് അതിലൂടെ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടത്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّـهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ

“തീർച്ചയായും എല്ലാ ജനതയിലേക്കും നാം റസൂലുകളെ അയച്ചിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയും, (അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന) ‘ത്വാഗൂതു’കളെ വെടിയുകയും ചെയ്യൂ (എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട്).” (നഹ്‌ൽ: 36)

അല്ലാഹു എല്ലാ ജനതകളിലേക്കും നബിമാരെ അയച്ചത് രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടാണെന്ന് ഈ ആയത്ത് അറിയിക്കുന്നു. ഒന്ന്: അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കലാണ്. രണ്ട്: അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ ഉപേക്ഷിക്കലാണ്. നബിമാരെല്ലാം ആദ്യം ക്ഷണിച്ചത് തൗഹീദിലേക്കാണെന്ന് നമുക്കറിയാം; അവർ പറഞ്ഞ തൗഹീദ് ഈ രണ്ട് അടിത്തറകളായിരുന്നു ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നത് എന്ന് ഈ ആയതിലൂടെ നമുക്ക് ബോധ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّـهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُ

“എന്റെ ജനങ്ങളേ! നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക. അവന് പുറമെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ആരാധ്യനുമില്ല.” (അഅ്റാഫ്: 59)

നബിമാരിൽ പലരും ഒരു പോലെ പറഞ്ഞതായി അല്ലാഹു അറിയിച്ച വാക്കുകളാണ് മേലെയുള്ള ആയത്തിലുള്ളത്. നൂഹ് നബിയും -عَلَيْهِ السَّلَامُ-, ഹൂദ് നബിയും -عَلَيْهِ السَّلَامُ-, സ്വാലിഹ് നബിയും -عَلَيْهِ السَّلَامُ-, ശുഐബ് നബിയും -عَلَيْهِ السَّلَامُ- ഇതേ വാക്കുകൾ തന്നെ യാതൊരു മാറ്റവുമില്ലാതെ പറഞ്ഞതായി ഖുർആനിലെ അവരുടെ ചരിത്രവിവരണങ്ങളിൽ കാണാം. ശ്രദ്ധിച്ചു വായിച്ചാൽ നാം മനസ്സിലാക്കിയ തൗഹീദിന്റെ രണ്ട് അടിസ്ഥാനങ്ങൾ ഇവയിലും കാണാം. ‘നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കൂ’ എന്ന കൽപ്പന അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വം സ്ഥിരീകരിക്കാനും, ‘അവന് പുറമെ മറ്റൊരു ആരാധ്യനും നിങ്ങൾക്കില്ല’ എന്ന വാക്കുകൾ അവന്റെ ഏകത്വത്തിന് വിരുദ്ധമാകുന്ന കാര്യങ്ങളെ നിഷേധിക്കാനും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِّمَّا تَعْبُدُونَ ﴿٢٦﴾ إِلَّا الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ ﴿٢٧﴾

“ഇബ്രാഹീം തന്റെ പിതാവിനോടും തന്റെ ജനങ്ങളോടും പറഞ്ഞ സന്ദർഭം; ഞാൻ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവയിൽ നിന്നെല്ലാം ഒഴിവാകുന്നു; എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചവനൊഴികെ. അവൻ എനിക്ക് നേർവഴി കാണിക്കുന്നതാണ്.” (സുഖ്റുഫ്: 26-27)

തൗഹീദീ മാർഗത്തിന്റെ നേതാവായ ഇബ്രാഹീം നബി -عَلَيْهِ السَّلَامُ- ബഹുദൈവാരാധനയിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ച തന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് തൗഹീദ് പഠിപ്പിച്ചു നൽകിയ അനേകം സംഭവങ്ങൾ ഖുർആനിൽ വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം അവരോട് രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ പ്രധാനമായും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് ഈ ആയത്ത് നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഒന്ന്: നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവയിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഒഴിവാണ്; അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ നിഷേധിക്കുക എന്ന തൗഹീദിന്റെ ഒന്നാമത്തെ സ്തംഭമാണ് അതിലുള്ളത്. രണ്ട്: എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചവനായ അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഒഴിവല്ല; മറിച്ച് അവനെ മാത്രമേ ഞാൻ ആരാധിക്കുകയുള്ളൂ. അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്ന തൗഹീദിന്റെ രണ്ടാമത്തെ അടിസ്ഥാനമാണ് അതിലുള്ളത്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

قَالَ أَفَرَأَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٧٥﴾ أَنتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ ﴿٧٦﴾ فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ ﴿٧٧﴾

“ഇബ്രാഹീം പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ആരാധിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്തിനെയാണെന്ന് നിങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പൂര്‍വ്വപിതാക്കളും (ആരാധിക്കുന്നവ); അവയെല്ലാം എന്റെ ശത്രുക്കളാകുന്നു ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹു ഒഴികെ” (ശുഅറാഅ്: 75-77)

ഇബ്രാഹീം നബി -عَلَيْهِ السَّلَامُ- യുടെ തന്നെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് അല്ലാഹു പ്രാധാന്യത്തോടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തിയ മറ്റൊരു ഉപദേശമാണ് ഈ ആയത്തുകളിലും ഉള്ളത്. ‘നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കളും ആരാധിക്കുന്നവയെല്ലാം എന്റെ ശത്രുക്കളാകുന്നു’ എന്ന പ്രഖ്യാപനം അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള ആരാധ്യവസ്തുക്കളോടുള്ള കടുത്ത നിഷേധത്തെയാണ് അറിയിക്കുന്നത് എങ്കിൽ തൊട്ടടുത്ത വചനം ‘ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിനുള്ള ആരാധന’ അന്നസിഗ്ധമായി സ്ഥാപിക്കുകയും സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ രണ്ട് അടിസ്ഥാനങ്ങളും വിശദമായി ഗ്രഹിക്കുകയും, മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. കാരണം ഇവ രണ്ടും തീർത്തും പരസ്പരപൂരകങ്ങളാണ്. ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഇല്ലാതെയായാൽ അടുത്ത പകുതിയും ഇല്ലാതെയാകും. ചുരുങ്ങിയ രൂപത്തിൽ ഇവയെ കുറിച്ച് താഴെ വിവരിക്കാം.

ഒന്ന്: അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ നിഷേധിക്കൽ

അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്നതിന്റെ മറുവശമാണ് അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ നിഷേധിക്കുക എന്നത്. ഒരാൾ സത്യവാനാകണമെങ്കിൽ കളവ് ഉപേക്ഷിക്കണം എന്നതു പോലെ, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്ന തൗഹീദ് പൂർത്തീകരിക്കണമെങ്കിൽ അതിന് വിരുദ്ധമായത് തള്ളിപ്പറയുകയും ഉപേക്ഷിക്കുകയും വേണം. ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി ഇക്കാര്യം അനേകം തെളിവുകളിൽ വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

നബി -ﷺ- യുടെ മതവിശ്വാസത്തെ കുറിച്ച് സംശയങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നവർക്ക് മറുപടി നൽകാൻ കൽപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അല്ലാഹു ഖുർആനിൽ പറഞ്ഞതു നോക്കൂ:

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِن كُنتُمْ فِي شَكٍّ مِّن دِينِي فَلَا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّـهِ وَلَـٰكِنْ أَعْبُدُ اللَّـهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ ۖ

“പറയുക: ജനങ്ങളേ, എന്റെ മതത്തെ (ഇസ്‌ലാമിനെ) സംബന്ധിച്ച് നിങ്ങള്‍ സംശയത്തിലാണെങ്കില്‍ (മനസ്സിലാക്കുക;) അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങള്‍ ആരാധിക്കുന്നവരെ ഞാന്‍ ആരാധിക്കുകയില്ല. എന്നാൽ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നത് നിങ്ങളെ മരിപ്പിക്കുന്നവനായ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രമാകുന്നു.” (യൂനുസ്: 104)

‘നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിശ്ചയിച്ചുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന ആരാധ്യവസ്തുക്കളെയൊന്നും ഒരിക്കലും ഞാൻ ആരാധിക്കുകയില്ല’ എന്ന കൃത്യമായ പ്രഖ്യാപനത്തോടെയാണ് ഇസ്‌ലാമിനെ കുറിച്ചുള്ള വിശദീകരണം നബി -ﷺ- ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക. അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള ആരാധ്യന്മാരെ തള്ളിപ്പറയുകയും നിഷേധിക്കുകയും, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രമേ ഞാൻ ആരാധിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഏറ്റവും പ്രാഥമികമായ വിശദീകരണമാണെന്ന് ഈ ആയത്ത് നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

സമാനമായ ധാരാളം ആയത്തുകൾ വേറെയും ഖുർആനിലുണ്ട്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّـهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ هُوَ الْبَاطِلُ

“അതെന്തുകൊണ്ടെന്നാല്‍ അല്ലാഹുവാണ് ‘ഹഖ്’ ആയുള്ളവൻ. അവനു പുറമെ അവര്‍ ഏതൊന്നിനെ വിളിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നുവോ അതുതന്നെയാണ് ‘ബാത്വിൽ’‌.” (ഹജ്ജ്: 62)

ഈ ആയത്തിൽ അല്ലാഹുവിനെ കുറിച്ച് ഹഖ് (الحَقُّ) എന്നും, അവന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ ‘ബാത്വിൽ’ (البَاطِلُ) എന്നുമാണ് അല്ലാഹു വിശേഷിപ്പിച്ചത്. “അതായത് അല്ലാഹുവാകുന്നു ഹഖായ ‘യഥാർഥ’ ആരാധ്യൻ. അവനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും ആരാധിക്കുക എന്നത് അർഹമോ അനുയോജ്യമോ അല്ല. അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ബഹുദൈവാരാധകർ ആരാധിക്കുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളും ആരാധ്യവസ്തുക്കളുമെല്ലാം ബാത്വിൽ ആണ്; അതായത് നിരർത്ഥകമാണ്. അവ യാതൊരു ഉപകാരമോ ഉപദ്രവമോ ചെയ്യുന്നതല്ല.” ഇതാണ് ആയത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം. (തഫ്സീറുൽ മുയസ്സർ: 339)

നബി -ﷺ- യുടെ ഹദീഥുകളിലും സമാനമായ വിശദീകരണങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹുവിന് പുറമെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ആരാധിക്കപ്പെടുക എന്നത് തീർത്തും നിരർത്ഥകവും അങ്ങേയറ്റം അനർഹവുമായ കാര്യമാണെന്ന വിശ്വാസം ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിത്തറയാണ് എന്ന് അവിടുന്ന് തന്റെ വാക്കുകളിൽ പലപ്പോഴായി ഓർമ്മപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ -ﷺ- قَالَ: «بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ، عَلَى أَنْ يُعْبَدَ اللَّهُ، وَيُكْفَرَ بِمَا دُونَهُ …»

ഇബ്‌നു ഉമർ -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا- നിവേദനം: നബി -ﷺ- പറഞ്ഞു: “ഇസ്‌ലാം പടുത്തുയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് അഞ്ച് കാര്യങ്ങൾക്ക് മേലാണ്. അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയും, അവന് പുറമെയുള്ളവയെ നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുക…” (മുസ്‌ലിം: 20)

അഞ്ച് ഇസ്‌ലാം കാര്യങ്ങൾ എണ്ണിപ്പറയുന്ന, നബി -ﷺ- യുടെ പ്രസിദ്ധമായ ഹദീഥിന്റെ നിവേദനങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. അഞ്ചു നേരത്തെ നിസ്കാരവും, നിർബന്ധമായും നൽകേണ്ട സകാതും, റമദാനിലെ നോമ്പും, സാധിക്കുന്നവരുടെ മേൽ ബാധ്യതയായ ഹജ്ജും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നതിന് മുൻപ് നബി -ﷺ- ഇസ്‌ലാമിന്റെ ആദ്യത്തെ സ്തംഭമായി എണ്ണിയത് നാം ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തൗഹീദിന്റെ രണ്ട് സ്തംഭങ്ങളാണെന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക.

മറ്റൊരു ഹദീഥ് കൂടി ശ്രദ്ധിക്കുക.

عَنْ أَبِي مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ -ﷺ- يَقُولُ: «مَنْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مَنْ دُونِ اللَّهِ، حَرُمَ مَالُهُ، وَدَمُهُ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ»

ത്വാരിഖ് ബ്നു അശ്‌യം -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ- നിവേദനം: നബി -ﷺ- പറഞ്ഞു: “ആരെങ്കിലും ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ (അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആരാധനക്ക് അർഹനായി മറ്റാരുമില്ല) എന്ന് പറയുകയും, അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്താൽ അവന്റെ സമ്പാദ്യവും രക്തവും പവിത്രമായിരിക്കുന്നു; അവന്റെ വിചാരണ അല്ലാഹുവിങ്കലത്രെ.” (മുസ്‌ലിം: 37)

നബി -ﷺ- ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്ന് പറയുവാൻ മാത്രമല്ല നിർദേശിച്ചത്. മറിച്ച്, ഒരാൾ മുസ്‌ലിമായി പരിഗണിക്കപ്പെടണമെങ്കിൽ -അവന്റെ രക്തവും സമ്പാദ്യവും പവിത്രമാകണമെങ്കിൽ- ശഹാദത് കലിമ ഉച്ചരിക്കുന്നതിനൊപ്പം അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ അവൻ നിഷേധിക്കുക കൂടി വേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിൽ മാത്രമേ അവൻ ഇസ്‌ലാമിന്റെ വലയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നുള്ളൂ.

ഇത്രയും പറഞ്ഞതിൽ നിന്ന് തൗഹീദിനെ കുറിച്ച് ചിലർക്കുള്ള തെറ്റായ ധാരണ തിരുത്തപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് തൗഹീദിന്റെ അർത്ഥമായി അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നത്. അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്നതിന് വിരുദ്ധമായ എല്ലാകാര്യത്തിൽ നിന്നും അകൽച്ച പ്രഖ്യാപിക്കുക എന്നതോ, അതിനെതിരെ ശക്തമായ എതിർപ്പും വിദ്വേഷവുമുണ്ടായിരിക്കുക എന്നതോ തൗഹീദിന്റെ ഭാഗമായി അവർ കാണുന്നില്ല. ഇത് തീർത്തും അബദ്ധമാണ്.

ഒരാൾ ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്ന് ഉച്ചരിക്കുകയും അതോടൊപ്പം വിഗ്രഹങ്ങളെയോ മരണപ്പെട്ടവരെയോ നബിമാരെയോ സ്വാലിഹീങ്ങളെയോ ഖബറാളികളെയോ മറ്റോ വിളിച്ചാരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ അവൻ മുസ്‌ലിമല്ല. അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയോ, അവരുടെ മേൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുകയോ, ആരാധനയുടെ ഏതെങ്കിലുമൊരു ഇനം അവർക്ക് സമർപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന വ്യക്തി ആയിരം തവണ ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നാലും അവന്റെ തൗഹീദോ ഇസ്‌ലാമോ ശരിയായിട്ടില്ല. കാരണം -പല തവണ തെളിവുകളിലൂടെ നാം സ്ഥിരീകരിച്ചതു പോലെ- അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ളവർ ആരാധിക്കപ്പെടുക എന്നതിനെ നിഷേധിക്കുക എന്നത് തൗഹീദിന്റെ അടിത്തറയാണ്.

ഈ അടിസ്ഥാനത്തിന് വിരുദ്ധമാകുന്ന പ്രവൃത്തികൾ അനേകമുണ്ട്. ബഹുദൈവാരാധനയെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് അതിൽ പെട്ടതാണ്. ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ എന്ന് ഉച്ചരിക്കുന്ന ഒരാൾ അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ളവരെ മറ്റാരെങ്കിലും ആരാധിക്കുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കുകയും ആ പ്രവൃത്തിയെ ഇഷ്ടപ്പെടുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് കരുതുക; എങ്കിൽ അവൻ ഇസ്‌ലാമിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നേരത്തെ നാം ഹദീഥുകളിൽ വായിച്ചതു പോലെ, അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ അവൻ നിഷേധിച്ചിട്ടില്ല.

അല്ലാഹു തന്നെയില്ല എന്ന് വാദിക്കുന്ന നിരീശ്വരവാദപ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും, നിർമ്മതവാദികളുടെ ആശയങ്ങളെയും സ്നേഹിക്കുന്നതും ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്തു പോകുന്ന കാര്യം തന്നെ. ഇതു പോലെ ഇസ്‌ലാമിന് വിരുദ്ധമാകുന്ന ഏതൊരു ആശയത്തെയും വിശ്വാസത്തെയും മതത്തെയും ചിന്താഗതിയെയും ഇഷ്ടപ്പെടുക എന്നതോ സ്നേഹിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതോ ഒരു മുസ്‌ലിമിന്റെ പക്കൽ നിന്നുണ്ടായിത്തീരാൻ പാടില്ലാത്ത കൊടിയ തിന്മയാണ്. ദീനിന്റെ അടിത്തറയായ -അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ളവർക്ക് ആരാധന നൽകപ്പെടുന്നതിനെ നിഷേധിക്കുക എന്ന വിശ്വാസം- അവനിൽ നിന്ന് ഇല്ലാതെയായിരിക്കുന്നു എന്നും, അതോടെ അവൻ ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്തു പോവുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്ന് മേലെ നാം വായിച്ച തെളിവുകളെല്ലാം നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

ബഹുദൈവാരാധനയോടും അതിന്റെ രൂപങ്ങളോടും സ്നേഹം വെച്ചു പുലർത്തുന്നതിനോടൊപ്പം അവൻ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ് എന്ന് ചൊല്ലിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് തീർത്തും വൈരുദ്ധ്യം നിറഞ്ഞതും പരിഹാസ്യവുമത്രെ. ‘അധ്വാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ സമ്പാദിക്കാവൂ’ എന്ന് രായ്ക്കുരാമാനം ജനങ്ങളെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുകയും, ജനങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം മോഷ്ടിക്കാൻ ഏണിവെച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, ‘കള്ളന് കഞ്ഞിവെക്കുന്നവരേക്കാൾ’ അവൻ അധഃപതിച്ചിരിക്കുന്നു. ‘വിവാഹബന്ധത്തിന്റെ പവിത്രതയെ കുറിച്ച് വാചാലമാവുകയും’ തന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള സ്ഥലവും കെട്ടിടവും വേശ്യാലയ നടത്തിപ്പിന് വാടകക്ക് നൽകുകയും ചെയ്തവനേക്കാൾ കടുത്ത കാപട്യമാണ് അവൻ പുലർത്തുന്നത്.

കാരണം മോഷണവും വ്യഭിചാരവും പോലുള്ള തിന്മകൾ -അങ്ങേയറ്റം ഗുരുതരമാണ് അവയെല്ലാമെങ്കിലും- ശിർകിനോളം ഗൗരവമുള്ളതല്ല. ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ തിന്മയായ ശിർകിനെ സ്നേഹിക്കുകയും, അതോടൊപ്പം തൗഹീദും ഇസ്‌ലാമും തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ട് എന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കാപട്യം വേറെയൊന്നുമില്ല.

ബഹുദൈവാരാധനയോട് സ്നേഹവും ഇഷ്ടവും പുലർത്തുക എന്നത് ദീനിന്റെ വലയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു പോകാൻ കാരണമാകും എന്നത് പോലെ, തൗഹീദിനോട് വിദ്വേഷവും കോപവും വെച്ചു പുലർത്തുന്നതും ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്തെത്തിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ്. അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കൂ എന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ ഈർഷ്യതയും കോപവും കൊണ്ട് തിളക്കുന്നത് ഹൃദയം ഇസ്‌ലാമിലല്ല നിലകൊള്ളുന്നത് എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ്. അല്ലാഹു മുശ്‌രിക്കുകളുടെ അടയാളമായി പറഞ്ഞതു നോക്കൂ:

وَإِذَا ذُكِرَ اللَّـهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ ۖ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِن دُونِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ﴿٤٥﴾

“അല്ലാഹുവെപ്പറ്റി മാത്രം പറയപ്പെട്ടാൽ പരലോകത്തില്‍ വിശ്വാസമില്ലാത്തവരുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍ക്ക് അസഹ്യത അനുഭവപ്പെടുന്നതാണ്‌. അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ളവരെപ്പറ്റി പറയപ്പെട്ടാലോ, അപ്പോഴതാ അവര്‍ സന്തോഷവാന്മാരാകുന്നു.” (സുമർ: 45)

നബി -ﷺ- യുടെ കാലഘട്ടത്തിലുള്ള മക്കയിലെ മുശ്‌രിക്കുകളുടെ സ്വഭാവമാണ് ആയത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഇതിന് സമാനമായ സ്വഭാവഗുണങ്ങൾ പുലർത്തുന്ന എത്രയോ പേർ ഇസ്‌ലാമിന്റെയും മുസ്‌ലിമീങ്ങളുടെയും പേര് അവകാശപ്പെടുത്തുന്ന വേദന നിറഞ്ഞ കാലഘട്ടത്തിലാണ് നാം കഴിയുന്നത്. ‘അല്ലാഹുവോട് മാത്രം’ എന്ന് പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്നത് അത്തരക്കാർക്ക് അനിഷ്ടവും ദേഷ്യവുമുണ്ടാക്കുന്നു; ‘ഇന്ന വലിയ്യിനോട്, ഇന്ന നബിയോട്, ഇന്ന ജാറത്തിലേക്ക്’ എന്നിങ്ങനെ അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ളവരെ കുറിച്ച് പറയപ്പെടുമ്പോൾ അവർ സന്തുഷ്ടരും സമാധാനചിത്തരുമായി തീരുന്നു!

ഇന്നാലില്ലാഹി വ ഇന്നാ ഇലയ്‌ഹി റാജിഊൻ!

പ്രിയപ്പെട്ട മുസ്‌ലിം സഹോദരങ്ങളേ! ദീനിന്റെ ഒന്നാമത്തെ അടിത്തറയായ തൗഹീദിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഈ അടിസ്ഥാനം നാമോരോരുത്തരും എപ്രകാരം മനസ്സിൽ ഉൾക്കൊള്ളുകയും, ആഴ്ത്തിൽ സ്വാംശീകരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്ന കാര്യം ഗൗരവത്തിൽ ചിന്തിക്കുക. എത്രയോ പേർ ഇക്കാര്യത്തെ കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞതയാൽ ശിർകിന്റെ വഴികളിൽ വീണു പോയിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ആധിക്യമോ അട്ടഹാസമോ സത്യത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ പിന്നോട്ട് വലിക്കാതിരിക്കട്ടെ.

രണ്ട്: അല്ലാഹുവിന് മാത്രമുള്ള ആരാധന സ്ഥിരീകരിക്കൽ

തൗഹീദിന്റെ അടിത്തറകളിൽ രണ്ടാമത്തെ കാര്യം അല്ലാഹുവിന് മാത്രം ആരാധനകൾ നൽകുകയും, അവന്റെ യഥാർത്ഥ അടിമയായി തീരുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള സർവ്വ ആരാധ്യന്മാരെയും പടിക്ക് പുറത്താക്കുകയും, സൃഷ്ടികളിൽ ആർക്കെങ്കിലും ആരാധന സമർപ്പിക്കുക എന്ന ഏറ്റവും മാലിന്യം നിറഞ്ഞ വിശ്വാസവും പ്രവർത്തിയും അതിൽ നിന്ന് തുടച്ചു നീക്കുകയും ചെയ്താൽ മനസ്സ് ശുദ്ധമായി തീർന്നിരിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ പടി, അവൻ ഏറ്റവും സ്നേഹിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ഭയക്കുകയും പ്രതീക്ഷയർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവന്റെ സ്രഷ്ടാവായ അല്ലാഹുവിന് മാത്രം ആരാധനകൾ സമർപ്പിക്കുക എന്ന അതിമഹത്തരമായ വിശ്വാസം അവിടെ ഉറപ്പോടെ സ്ഥാപിക്കുക എന്നതാണ്.

പല തവണ ആവർത്തിച്ചതു പോലെ, അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ളവരെ ആരാധിക്കുന്നത് നിഷേധിക്കുക എന്ന ആദ്യത്തെ അടിത്തറയും, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്ന രണ്ടാമത്തെ അടിത്തറയും പരസ്പര പൂരകങ്ങളാണ്. അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള ഒരാളെയും ഒരു വ്യക്തി ആരാധിക്കുന്നില്ല എന്ന് വിചാരിക്കുക; എന്നാൽ അതോടൊപ്പം അല്ലാഹുവിനെയും അവൻ ആരാധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അയാൾ ഇസ്‌ലാമിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ല. അല്ലാഹുവിനുള്ള ആരാധന തീർത്തും ഉപേക്ഷിക്കുകയും, അവനോടുള്ള അടിമത്വം അംഗീകരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് കടുത്ത അഹങ്കാരവും ഏറ്റവും വലിയ നിഷേധവുമാണ്.

നിരീശ്വരവാദികളുടെ കാര്യം ഉദാഹരണം. അവർ വിഗ്രഹങ്ങളെയോ ആൾദൈവങ്ങളെയോ മരണപ്പെട്ടവരെയോ ആരാധിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ അതോടൊപ്പം അവർ അല്ലാഹുവിനെയും ആരാധിക്കുന്നില്ല. അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള ആരാധ്യന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നത് അവർക്ക് ഇഹലോകത്തോ പരലോകത്തോ യാതൊരു ഉപകാരവും ചെയ്യുന്നില്ല; കാരണം അവരെയും സർവ്വ പ്രപഞ്ചത്തെയും സൃഷ്ടിച്ച അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അഹങ്കാരം പുലർത്തുക എന്ന കടുത്ത നിഷേധത്തിലാണ് അക്കൂട്ടർ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള ആരാധ്യന്മാരെ നിഷേധിക്കുന്നതോടൊപ്പം അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്നതു കൂടി ഓരോ മുസ്‌ലിമിലും ഒത്തുചേരേണ്ടതുണ്ട്.

അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്ന ഈ അടിത്തറ പൂർത്തീകരിക്കുക എന്നതാണ് മനുഷ്യ സൃഷ്ടിപ്പിന്റെ പിന്നിലെ ലക്ഷ്യം എന്ന് ഖുർആനിലെ ആയത്തുകൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾

“ജിന്നുകളെയും മനുഷ്യരെയും എന്നെ മാത്രം ആരാധിക്കുവാന്‍ വേണ്ടിയല്ലാതെ ഞാന്‍ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല.” (ദാരിയാത്: 56)

ഖുർആനിലെ ആദ്യത്തെ കൽപ്പന എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ആയത്തിൽ അല്ലാഹു പറയുന്നു:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ 

“ജനങ്ങളേ, നിങ്ങളേയും നിങ്ങളുടെ മുന്‍ഗാമികളേയും സൃഷ്ടിച്ച നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനെ മാത്രം നിങ്ങള്‍ ആരാധിക്കുവിന്‍.” (ബഖറ: 21)

സർവ്വ മനുഷ്യരോടും അവരെയും അവരുടെ മുൻഗാമികളെയും സൃഷ്ടിച്ചവനായ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കണമെന്ന് കൽപ്പിക്കുകയാണ് ഈ ആയത്ത്. മനുഷ്യർ സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നവരും, ജീവിതവിജയം നേടുന്നവരുമായി തീരണമെങ്കിൽ നിർബന്ധമായും പൂർത്തീകരിക്കേണ്ട കടമയാണതെന്ന് സാരം. ‘എന്നെ മാത്രം നിങ്ങൾ ആരാധിക്കൂ’ എന്ന് കൽപ്പിക്കുന്ന, സർവ്വ മനുഷ്യരോടുമായുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ വാക്കുകൾ ഖുർആനിൽ അനേകമുണ്ട്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

إِنَّ هَـٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ ﴿٩٢﴾

“(മനുഷ്യരേ,) തീര്‍ച്ചയായും ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ മാർഗം; (അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്ന) ഏകമാർഗം. ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ റബ്ബുമാകുന്നു. അതിനാല്‍ നിങ്ങള്‍ എന്നെ മാത്രം ആരാധിക്കുവിന്‍.” (അൻബിയാഅ്: 92)

ഈ ആയത്ത് വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ട് പണ്ഡിതന്മാർ പറഞ്ഞു: “ജനങ്ങളേ! ഇതാകുന്നു നിങ്ങളുടെ ഏകമാർഗം. അതായത് ഇസ്‌ലാം പഠിപ്പിച്ചു നൽകുന്ന ഏകദൈവാരാധനയുടെ മാർഗം. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവാകുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ ആരാധനകൾ എനിക്ക് മാത്രം നിഷ്കളങ്കമാക്കുക എന്നതാണ് ആയത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം.” (അൽ മുഖ്തസ്വർ: 330)

അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുകയും, അവന്റെ അടിമയാണ് ഞാനെന്നത് അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന തൗഹീദിന്റെ സുപ്രധാനമായ ഈ അടിത്തറ വിശദീകരിക്കുന്ന ആയത്തുകൾ ഖുർആനിൽ അനേകമുണ്ട്.  അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അഹങ്കാരം നടിക്കുകയും, അവന്റെ മുന്നിൽ താഴ്മയും വിനയവും കാണിക്കുകയോ അവനെ വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുകയോ ചെയ്യാതെയും, അവന്റെ അടിമയാണെന്നത് അംഗീകരിക്കാതെയും ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നത് കടുത്ത അതിക്രമവും അഹങ്കാരവുമാണെന്ന് വിവരിക്കുന്ന തെളിവുകളും ധാരാളമുണ്ട്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴿٦٠﴾

“നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: നിങ്ങള്‍ എന്നോട് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കൂ. ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം നല്‍കാം. എന്നെ മാത്രം ആരാധിക്കാതെ അഹങ്കാരം നടിക്കുന്നവരാരോ അവര്‍ വഴിയെ നിന്ദ്യരായിക്കൊണ്ട് നരകത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുന്നതാണ്‌; തീര്‍ച്ച.” (ഗാഫിർ: 60)

ആയത്തിനെ വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ട് പണ്ഡിതന്മാർ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്നെ മാത്രം വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുകയും, എനിക്ക് മാത്രം ആരാധനകൾ നൽകുകയും ചെയ്യുക. എങ്കിൽ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നതാണ്. എന്നാൽ എനിക്ക് മാത്രം പരിപൂർണ്ണ അടിമത്വം നൽകുന്നതിൽ നിന്നും, എന്നെ മാത്രം ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്നും അഹങ്കാരം നടിക്കുന്നവർ; നരകത്തിൽ നിന്ദ്യരും അപമാനിതരുമായി പ്രവേശിക്കുന്നതാണ്” എന്നാണ് ആയത്തിന്റെ അർത്ഥം. (മുയസ്സർ: 474) അല്ലാഹുവിനെ വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതും, അവനെ ആരാധിക്കുന്നതും ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നത് കടുത്ത അപരാധമാണെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നത് വെടിയുകയും, അവന്റെ അടിമയാകുന്നതിൽ നിന്ന് അഹങ്കാരം പുലർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നത് കടുത്ത തിന്മയാണ്. അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയോ സഹായം തേടുകയോ ചെയ്യാത്തവരെ കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറഞ്ഞതു നോക്കൂ:

قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ ۖ 

“(നബിയേ,) പറയുക: നിങ്ങളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയില്ലെങ്കില്‍ എന്റെ റബ്ബ് നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്ത് പരിഗണന നല്‍കാനാണ്?” (ഫുർഖാൻ: 77)

ആയത്തിന്റെ വിശദീകരണമായി പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നു: “ജനങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുകയും, അവനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ അല്ലാഹു അവർക്ക് യാതൊരു പരിഗണനയും നൽകില്ലായിരുന്നു എന്ന് ഈ ആയത്ത് അറിയിക്കുന്നു.” (മുയസ്സർ: 366)

ആരാധനയിലെ വിനയവും താഴ്മയും ഏറ്റവും പ്രകടമാകുന്ന ആരാധനയാണ് പ്രാർത്ഥന. അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കാതിരിക്കുക എന്നത് അല്ലാഹുവിന് കോപമുണ്ടാക്കും എന്ന് നബി -ﷺ- യും അറിയിച്ചതായി കാണാം.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -ﷺ-: «إِنَّهُ مَنْ لَمْ يَسْأَلِ اللَّهَ يَغْضَبْ عَلَيْهِ»

അബൂ ഹുറൈറ -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ- നിവേദനം: നബി -ﷺ- പറഞ്ഞു: “തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കാത്തവരോട് അവൻ കോപിക്കുന്നതാണ്.” (തിർമിദി: 3373, അൽബാനി ഹസൻ എന്ന് വിലയിരുത്തി.)

അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പന ധിക്കരിക്കുകയും, അവന്റെ അടിമയാകാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്ത ഇബ്‌ലീസിന്റെ ധിക്കാരത്തെ കുറിച്ച് അല്ലാഹു വിശേഷിപ്പിച്ചത് അഹങ്കാരം എന്നാണ്. അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിച്ചു കൊണ്ട് താഴ്മ കാണിക്കാത്ത എല്ലാവർക്കും ഈ വിശേഷണം അർഹമാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَاسْتَكْبَرَ 

“ആദമിനെ നിങ്ങള്‍ പ്രണമിക്കുക എന്ന് നാം മലക്കുകളോട് പറഞ്ഞ സന്ദര്‍ഭം (ശ്രദ്ധിക്കുക). അവര്‍ പ്രണമിച്ചു; ഇബ്ലീസ് ഒഴികെ. അവന്‍ വിസമ്മതം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും അഹങ്കാരം നടിക്കുകയും ചെയ്തു.” (ബഖറ: 34)

‘ഞാനാണ് നിങ്ങളുടെ ഉന്നതനായ രക്ഷാധികാരി’ എന്ന കടുത്ത അഹങ്കാരത്തിന്റെ വാക്ക് തന്റെ ജനങ്ങളോട് പറഞ്ഞ ഫിർഔൻ; അല്ലാഹുവിനെ നിഷേധിക്കുകയും, അവനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അഹങ്കാരം പുലർത്തുകയും ചെയ്ത ധിക്കാരിയായിരുന്നു അവൻ. അല്ലാഹു ആ നിഷേധിയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതു നോക്കൂ:

إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا عَالِينَ ﴿٤٦﴾ 

“ഫിര്‍ഔന്റെയും, അവന്റെ പ്രമാണിസംഘത്തിന്റെയും അടുത്തേക്ക്‌ (നാം ദൂതന്മാരെ അയച്ചു). അപ്പോള്‍ അവര്‍ അഹങ്കാരം നടിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്‌. അവര്‍ പൊങ്ങച്ചക്കാരായ ഒരു ജനതയായിരുന്നു.” (മുഅ്മിനൂൻ: 46)

ചുരുക്കത്തിൽ, അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ നിഷേധിക്കുന്നതിനൊപ്പം അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്നത് ജീവിതത്തിൽ കൊണ്ടുവരികയും വേണം. അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമയാവുകയും അവന് ആരാധനകൾ സമർപ്പിക്കുക എന്നതും ഒരു മനുഷ്യന് നേടിയെടുക്കാവുന്ന ഏറ്റവും മഹത്തരമായ പദവിയാണ്. മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമരായ നബിമാരെയും റസൂലുകളെയും അല്ലാഹു ‘അബ്ദ് -അടിമ’ എന്ന വിശേഷണം നൽകിക്കൊണ്ട് പുകഴ്ത്തിയതായി കാണാം. അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിന്റെ മഹത്വവും, അത് നൽകുന്ന ഉന്നതമായ സ്ഥാനവും ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യമാണത്.

യഥാർത്ഥത്തിൽ ശരിയായ സ്വാതന്ത്ര്യവും നിലനിൽക്കുന്ന ശാന്തിയും അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമയാകുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ മനുഷ്യർക്ക് ലഭിക്കുകയുള്ളൂ എന്നതാണ് സത്യം. എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചവനായ രക്ഷിതാവിന്റെ കൽപ്പനകൾ മാത്രമേ ഞാൻ ആത്യന്തികമായി അനുസരിക്കുകയുള്ളൂ എന്നും, അവന്റെ കൽപ്പനകൾക്ക് വിരുദ്ധമായ ഏതൊരു നിർദേശവും അനുസരിക്കാൻ ഞാൻ ബാധ്യസ്ഥനല്ല എന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഓരോ മുസ്‌ലിമിന്റെയും ഹൃദയത്തിൽ അവൻ അനുഭവിക്കുന്ന ആനന്തം അതിമഹത്തരമാണ്.

ഖാദിസിയ്യ യുദ്ധവേളയിൽ സ്വഹാബിയായ റിബ്ഇയ്യു ബ്നു ആമിർ -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ- പേർഷ്യക്കാരുടെ സേനാനായകനായ റുസ്തമിനോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഈ ഉജ്വലമായ പ്രഖ്യാപനം കാണാൻ കഴിയും. ‘എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുമായി യുദ്ധത്തിലേർപ്പെടുന്നത്? എന്ന റുസ്തമിന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി കൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

«اللَّهُ ابْتَعَثْنَا لِنُخْرِجَ مَنْ شَاءَ مِنْ عِبَادَةِ الْعِبَادِ إِلَى عِبَادَةِ اللَّهِ، وَمِنْ ضِيقِ الدُّنْيَا إِلَى سِعَتِهَا، وَمِنْ جَوْرِ الْأَدْيَانِ إِلَى عَدْلِ الْإِسْلَامِ»

“അടിമകളെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അടിമകളുടെ സ്രഷ്ടാവായ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിലേക്കും, ഇഹലോകത്തിന്റെ ഇടുക്കത്തിൽ നിന്ന് പരലോകത്തിന്റെ വിശാലതയിലേക്കും, നാനാജാതി മതങ്ങളുടെ വഞ്ചനകളിൽ നിന്ന് ഇസ്‌ലാമിന്റെ നീതിയിലേക്കും ജനങ്ങളെ കൊണ്ടുവരുന്നതിനായി അല്ലാഹുവാണ് ഞങ്ങളെ നിയോഗിച്ചത്.” (അൽ ബിദായ വന്നിഹായ: 7/39)

അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുകയും, അവന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലാണ് സർവ്വവിജയവും യഥാർത്ഥ പ്രതാപവുമുള്ളത് എന്ന് ഓരോ മുസ്‌ലിമും തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. തൗഹീദിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഈ അടിത്തറ -അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്നത്- എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കുമുള്ള പരിഹാരവും എല്ലാ നന്മകളുടെയും താക്കോലുമാണ്. വ്യക്തിയുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും നേരായ നിലനിൽപ്പ് ഈ അടിത്തറ പാലിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ പുലരുകയുള്ളൂ എന്നത് -ചിന്തിച്ചാൽ- ഏതൊരാൾക്കും ബോധ്യപ്പെടുന്ന പരമസത്യമാണ്.

തൗഹീദിന്റെ ഒഴിച്ചു കൂടാനാകാത്ത രണ്ട് അടിസ്ഥാനങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് ഇത്രയും പറഞ്ഞത്. ഈ വിശദീകരണത്തിൽ നിന്ന് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പാഠം മനസ്സിലാക്കാം. ഒരാൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിനൊപ്പം മറ്റു സൃഷ്ടികളെ കൂടി ആരാധിച്ചാൽ അവൻ ബഹുദൈവാരാധനയിൽ അകപ്പെട്ട മുശ്‌രികാണ്. ഒരാൾ സൃഷ്ടികളെയൊന്നും ആരാധിക്കുന്നില്ല എന്നതിനൊപ്പം അല്ലാഹുവിനെയും ആരാധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അവൻ കടുത്ത നിഷേധത്തിൽ അകപ്പെട്ട മുൽഹിദും കാഫിറുമാണ്. അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയും, അവന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തവർ മാത്രമാണ് തൗഹീദ് പാലിക്കുന്ന മുവഹ്ഹിദും മുസ്‌ലിമുമാവുക.

തൗഹീദിന്റെ രണ്ട് അടിത്തറകളെ കുറിച്ചാണ് നാം പറഞ്ഞു വെച്ചത്. ഈ രണ്ട് അടിസ്ഥാനങ്ങളും വിശദമായി ഇനിയും പഠിക്കുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവയെ ഉപേക്ഷിക്കുക എന്ന അടിസ്ഥാനം പാലിക്കണമെങ്കിൽ ശിർകിനെ കുറിച്ചും, അതിന്റെ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളെ കുറിച്ചും, ശിർകിലേക്ക് നയിക്കുന്ന വഴികളെ കുറിച്ചും മനസ്സിലാക്കണം. അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്ന അടിസ്ഥാനം പാലിക്കണമെങ്കിൽ ആരാധന എന്താണെന്നും, അതിന്റെ വ്യത്യസ്ത ഇനങ്ങൾ ഏതെല്ലാമാണെന്നും, അവയുടെ പൂർത്തീകരണം ഏതു രൂപത്തിലായിരിക്കണം എന്നതുമെല്ലാം പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

തൗഹീദ് ദൃഢബോധ്യത്തോടെയും താൽപര്യത്തോടെയും പഠിക്കുകയും പ്രാവർത്തികമാക്കുകയും അതിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുകയും, ആ മാർഗത്തിൽ മരണപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവരിൽ അല്ലാഹു നാമേവരെയും ഉൾപ്പെടുത്തട്ടെ. (ആമീൻ)

നന്മ അറിയിക്കുന്നവന് പിന്‍പറ്റിയവരുടെ പ്രതിഫലവുമുണ്ട് - ഷെയര്‍ ചെയ്യുക:

Leave a Comment